۱۳۸۸ خرداد ۱۰, یکشنبه

چون سوخته عشقم در نار نخواهم شد..



یا عشق


ققنوس..
میدانم که چه میکشی ؛ خوب میدانم . اما تو که در دامنه ی آتشفشان منزل گرفته ای ، باید بدانی که چگونه میتوان در زیر آتش زیست . ما را خداوند برای زیستنی چنین ، به زمین آورده است .

چرا که مرغ عشق ، ققنوس است که در آتش میزید . نه آنکه رنگین کمان میپوشد و در بوستانهای عافیت شکّر میخورد و شکّرشکنی میکند . مگر سوخته دلی و سوخته جانی را جز از بازار آتش میتوان یافت ؟

شهید اهل قلم سید مرتضی آوینی






از دل سلامت می کنم ..

الهی..
از دل سلامت می کنم
می خواهم با تو و برای تو بنویسم..
می دانم که می دانی تمام ناگفته هایم را.. اما شاید با پر کردن این دفتر اندکی قرار گیرم..
الهی به امید تو..